نهج البلاغه

101 خطبه‏اى از آن حضرت ( ع ) در همين باب

روز رستاخيز ، روزى است كه خداوند در آن روز ، پيشينيان را و آنان را ، كه پس از آنها آمده‏اند ، گرد مى‏آورد ، تا به حسابشان برسد و پاداش اعمالشان را بدهد . مردم در آن روز خاضعانه بر پاى ايستاده‏اند و عرق از چهره‏هايشان به دهانهايشان روان است .

لرزش زمين مى‏لرزاندشان . نيكو حال‏ترين آنها ، كسى است كه براى خود جاى پايى بيابد و براى آسايش خود مكانى فراخ .

و از اين خطبه

فتنه‏هايى است چون ظلمت شب . كس را ياراى آن نيست كه در برابرشان برپاى خيزد . هيچيك از درفشهايش واپس نخواهد نشست .

فتنه‏ها همانند اشترى مهار كرده و پالان بر پشت نهاده ، كه آنكه مهارش را مى‏كشد به شتابش وادارد و آنكه بر آن سوار شده تا حد توان مى‏دواندش ، به سوى شما مى‏آيند . آن فتنه‏جويان قومى هستند كه سخت‏دلى و آزارشان بيش و رخت و جامه‏شان اندك است . گروهى با آنان در راه خدا جهاد مى‏كنند كه در چشم خودخواهان مشتى فرومايه‏اند . در روى زمين هيچ جا كسى آنان را نمى‏شناسد ولى در آسمان نزد همه شناخته‏اند . اى بصره ، در آن زمان واى بر تو ، از لشكرى كه نشانى است از انتقام خداوندى . چنان آيند كه نه غبارى برانگيزند و نه آوازى برآورند .

ساكنانت به مرگ سرخ گرفتار آيند و گرسنگيشان به خاك هلاك افكند .

ارسال برای دوستان

پخش اخبار زنده