نهج البلاغه

129 خطبه‏اى از آن حضرت ( ع ) درباره پيمانه‏ها و ترازوها

اى بندگان خدا ، شما و آرزوهايتان در اين دنيا ، همانند مهمانانى هستيد كه زمان درنگش معين شده يا همانند وامدارى هستيد كه مدت وامش سرآمده و اكنون طلبكاران به مطالبه آمده‏اند . زمان كوتاه است و اعمالتان را ثبت كرده‏اند . چه بسا ،

كسانى در كارى مى‏كوشند و سرانجام ، تباهش مى‏كنند و چه بسا ، كسانى كه در كارى رنج مى‏برند و سرانجام ، زيان مى‏بينند .

شما در زمانى زندگى مى‏كنيد كه نيكى از آن رخت بر بسته و پيوسته دورتر مى‏رود و بدى بدان روى نهاده است و پيوسته پيشتر مى‏آيد . شيطان ، طمع در هلاكت مردم بسته و اكنون زمانى است كه اسباب كارش نيك مهيا شده و مكر و فريبش به همه جا راه يافته است و شكارش در چنگال اوست . به هر كجا كه خواهى چشم بگردان و مردم را بنگر ، آيا جز درويشى ، كه از درويشى‏اش رنج مى‏برد يا توانگرى كه نعمت خدا را كفران مى‏كند يا بخيلى ، كه در اداى حق خدا بخل مى‏ورزد تا بر ثروتش بيفزايد ، يا متمردى ، كه گوشش براى شنيدن اندرزها گران شده است ،

چيز ديگرى خواهى ديد . اخيار و صالحان كجايند ؟ آزادگان و بخشندگان چه شده‏اند ؟ كجايند آنان كه در داد و ستد پارسايى مى‏كردند و راه و روشى پاكيزه داشتند . آيا نه چنين است ، كه همگى از اين جهان پست و زودگذر و آميخته به تيرگى و رنج رخت به جهان ديگر برده‏اند ؟ و شما به جاى آنها مانده‏ايد . در ميان گروهى

[ 301 ]

فرومايگان ، كه لبها از به هم خوردن و بردن نامشان و نكوهش اعمالشان ننگ دارد .

در اين حال بايد گفت : انا لله و انا اليه راجعون .

فساد آشكار شده ، كسى نيست كه زشتكاريها را دگرگون سازد و كسى نيست كه بزهكاران را مهار كند . با چنين اعمالى مى‏خواهيد كه در جوار خداوندى در سراى قدس او به سر بريد يا از گراميترين دوستان او به شمار آييد . آرزويى محال است .

خداوند را براى رفتن به بهشت نتوان فريفت و خشنودى او جز به اطاعت و بندگى حاصل نشود . خدا لعنت كند كسانى را كه امر به معروف مى‏كنند و خود به جاى نمى‏آورند يا نهى از منكر مى‏نمايند و خود به جاى مى‏آورند .

ارسال برای دوستان

پخش اخبار زنده