نهج البلاغه

145 خطبه‏اى از آن حضرت ( ع )

اى مردم ، شما در اين دنيا ، به مثابه آماج هستيد و مرگها تيرهاى خود را به سوى شما مى‏افكنند . هر جرعه‏اى كه مى‏نوشيد آب در گلويتان مى‏جهد . و هر لقمه‏اى ، كه مى‏بلعيد ، گلوگيرتان مى‏شود . از هيچ نعمتى بهره نمى‏يابيد ، مگر آنكه ، نعمتى ديگر را از دست مى‏دهيد . هيچيك از شما يك روز عمر نمى‏يابد ، مگر آنكه ، يك روز ديگر از عمرش كاسته مى‏شود و چيزى بر روزيش افزون نمى‏گردد ، مگر هنگامى كه آنچه در روز پيش داشته ، از ميان برود . براى او اثرى پديد نمى‏آيد مگر آنكه ، اثر ديگرش نابود گردد . هر نوى را زمانى حاصل كند كه نو ديگر را كهنه كرده باشد . هيچ نهالى براى او نرويد تا نهال روييده‏اى از آن او بر زمين نيفتد . ريشه‏ها ، پدران و مادران ،

رفتند و ما ، فرزندان ، شاخه‏ها هستيم و شاخه‏ها را پس از رفتن ريشه‏ها چه بقاست ؟

و از اين خطبه

بدعتى را پديد نياوردند ، جز آنكه ، سنّتى را ترك نمودند . پس از بدعتها حذر كنيد و در راه روشن قدم نهيد . از كارها آنچه ديرينه‏تر است ، برتر است ( 1 ) و آنچه نو پديد آمده ، بدتر . ( 2 ) 329

ارسال برای دوستان

پخش اخبار زنده

پربیننده ترین خبرها