نهج البلاغه

[ 491 ]

205 خطبه‏اى از آن حضرت ( ع )

شهادت مى‏دهم كه خداوند عادل است و با آفريدگان خود عدالت مى‏ورزد داورى است كه حق و باطل را از يكديگر جدا مى‏كند . شهادت مى‏دهم كه محمد بنده او و پيامبر اوست و سرور مهتر بندگان او . هرگاه كه خداوند بندگانش را دو گروه كرد ، او را در بهترين گروه قرار داد . در تبار او نه زناكاران را بهره‏اى بوده و نه بزهكاران را جايى . بدانيد ، كه خداوند براى نيكى يارانى قرار داد . و براى حق ستونهايى و براى طاعت ، نگه‏دارندگانى . شما را به هنگام هر طاعتى از سوى خداوند مددكارى است كه كلمات را بر زبانتان مى‏نهد و دلهايتان را مطمئن مى‏گرداند كه در آن اكتفا كننده را كفايت است و شفاجوينده را شفاست .

بدانيد كه آن گروه از بندگان خدا كه نگهدارندگان علم او هستند ، آنچه را بايد نگه دارند ، نگه مى‏دارند و چشمه‏هاى آن را جارى مى‏سازند و به يارى ، با هم مى‏آميزند و به محبت با يكديگر ديدار مى‏نمايند و جام سرشار به يكديگر مى‏نوشانند و سيراب از هم جدا مى‏شوند . ترديد و بدگمانى در آنها راه نيابد و غيبت را در ميانشان راهى نيست . سرشت و خويشان چنين است و بر اين حال با هم دوستى مى‏ورزند و با يكديگر مى‏آميزند . چونان بذرهاى برگزيده‏اند كه جداشان كنند و برگيرند و بر زمين بيفشانند . بذرى كه خالص بودنش آن را بر ديگر بذرها برترى بخشيده و آزمايشش از هر ناپاك پيراسته است . پس آدمى بايد كه اندرزهاى كريمانه را بپذيرد و پيش از آنكه حادثه در رسد از آن برحذر باشد و بنگرد به روزهاى كوتاه عمرش و درنگ اندكش در سرايى كه بزودى بايد كه واگذاردش و به سرايى ديگرش بدل كند . بايد براى آن سراى كه به آنجا رخت خواهد كشيد كارى كند . خوشا آنكه دلى دارد پيراسته از رذايل كه از هر كه هدايتش مى‏كند ، فرمان مى‏برد و از هر كه تباهش سازد دورى مى‏جويد و به راهنمايى كسى كه ديدگانش را بينا ساخته به راه سلامت رسيده است و اطاعت از

[ 493 ]

كسى را كه راه هدايتش نموده ، شعار خود ساخته و پيش از آنكه درهاى هدايت بسته گردد و وسيله‏هايش منقطع شود ، به سوى آن شتابد . در توبه ، به روى خود گشاده خواهد تا گناهانش را بزدايد . چنين كسى بر سر راه است و راه روشن هدايت پيش پاى اوست .

ارسال برای دوستان

پخش اخبار زنده