نهج البلاغه

[ 525 ]

218 دعايى از آن حضرت ( ع )

بارخدايا ، تو به دوستانت از همه دوستانشان مهربانترى و بر آنان كه به تو توكل كنند از هركس ديگر كارسازتر . درون پرده رازشان را مى‏بينى و بر ضمايرشان آگاهى و اندازه بصيرتشان را مى‏شناسى و اسرارشان بر تو آشكار است و دلهايشان در حسرت ديدار تو سوخته است .

اگر غربت به وحشتشان افكند ياد تو انس و آرامش آنهاست و اگر باران مصايب بر سرشان ببارد به پناه جستن از تو روى آرند . زيرا مى‏دانند كه زمام همه كارها به دست توست و هر چه شود به مشيت و قضاى توست .

بارخدايا ، اگر زبانم از سؤال عاجز است يا ندانم چسان روى سؤال به درگاه تو آرم ، مرا به آنچه صلاح من در آن است ، راه بنماى و دلم را به جايى كه رستگارى من آنجاست ، متوجه ساز كه چنين رهنمودها از تو بعيد نيست و چنين كارسازيها از تو شگفت نباشد . بارخدايا ، با من به بخشايش خود رفتار كن و به عدالت خود رفتار مكن .

ارسال برای دوستان

پخش اخبار زنده