نهج البلاغه

[ 551 ]

229 خطبه‏اى از آن حضرت ( ع )

در آن اشارت است به پيشامدهاى ناگوار آينده

بدانيد . پدر و مادرم فداى كسانى باد كه در آسمان مشهورند و در زمين مجهول . چشم به راه حوادث آينده باشيد . حوادثى ، چون پشت كردن كارهايتان و گسستن پيوندهايتان و روى كار آوردن خردسالان و كهترانتان . در آن هنگام ،

زخم شمشير آسانتر است از به دست آوردن يك درهم از راه حلال . در آن هنگام آنكه چيزى مى‏ستاند ، پاداشش از آنكه چيزى عطا مى‏كند ، بيشتر است . در آن هنگام ، مستيتان از شراب نيست كه از نعمت است و لذت جويى است .

سوگند مى‏خوريد نه از روى ناچارى و ضرورت ، دروغ مى‏گوييد ، بى‏آنكه به تنگنا افتاده باشيد . در آن هنگام بلا شما را مى‏آزارد ، آنسان ، كه پالان كوهان شتر را مى‏آزارد . چه دراز است رنج و محنت شما و چه دور است آستان اميد شما .

اى مردم ، زمام اين اشتران را ، كه بار گناهانتان را بر پشت دارند ، از دست رها كنيد و از گرد سلطان خود پراكنده مشويد تا چون كارى كنيد خود را نكوهش كنيد . خويشتن را در لهيب فتنه‏اى كه به شما روى آورده ميفكنيد و از راههاى فتنه باز گرديد و جاده را براى آن خالى گذاريد . به جان خودم سوگند ، كه در شعله آن مؤمن بسوزد و آنكه مسلمان نيست ، در امان ماند . [ مثل من در ميان شما چون چراغى است در تاريكى كه هر كه پاى به درون تاريكى نهد از آن نور گيرد . اى مردم ، بشنويد و به خاطر بسپاريد و گوش دل حاضر آريد تا نيك دريابيد . ]

ارسال برای دوستان

پخش اخبار زنده