نهج البلاغه

31 سخنى از آن حضرت ( ع )

هنگامى كه عبد الله بن عباس را ، پيش از شروع جنگ جمل ، نزد زبير فرستاد تا او را به اطاعت خويش بازگرداند .

طلحه را ملاقات مكن . كه اگر به ديدارش روى او را چون گاوى خواهى يافت كه شاخها آخته است . او را عادت چنين است ، كه مرتكب كارهاى صعب شود و پندارد كه آسان است . پس از زبير ديدار كن كه نرمخوى‏تر است . او را بگوى كه دايى‏زاده‏ات مى‏گويد مرا در حجاز شناختى و در عراق به جاى نياوردى ؟ چه چيز تو را از آنچه بر تو آشكار شده بود رويگردان نمود ؟

من مى‏گويم : اين نخستين بارى است كه چنين جمله‏اى از او شنيده شده يعنى : فماعدا ممّا بدا .

ارسال برای دوستان

پخش اخبار زنده