نهج البلاغه

35 خطبه‏اى از آن حضرت ( ع ) بعد از حكميّت

حمد براى خداوند است ، در هر حال ، و در اين زمان ، كه روزگار اين فاجعه دشوار و حادثه بزرگ را پيش آورده است . و شهادت مى‏دهم كه معبودى جز الله نيست و هيچ خدايى غير از او و با او نباشد . و شهادت مى‏دهم كه محمد ( ص ) بنده او و پيامبر اوست .

اما بعد . بدانيد كه نافرمانى نيكخواه مهربان و داناى تجربت آموخته ، موجب حسرت است و پشيمانى در پى دارد . من در اين حكميت ، رأى و نظر خود را با شما در ميان نهادم و خلاصه آنچه را كه در خزانه رأى داشتم ، برايتان آشكار كردم « اى كاش از رأى قصير پيروى مى‏كردند » . ( 1 ) ولى شما به خلاف من برخاستيد ، چونان مخالفان

[ 101 ]

جفاپيشه و پيمان شكنان نافرمان . تا آنجا كه اندرز دهنده نيكخواه در كار خود به ترديد افتاد و آتش‏زنه در افروختن آتش بخل ورزيد . ما و شما مصداق شعر آن شاعر هوازن هستيم ، كه مى‏گفت :

امرتكم امري بمنعرج اللّوى و لم تستبينوا النّصح إلاّ ضحى الغد « من در منعرج اللّوى رأى خود با شما در ميان نهادم ، ولى شما در چاشتگاه روز ديگر به فايده آن آگاه شديد . »

ارسال برای دوستان

پخش اخبار زنده