نهج البلاغه

45 خطبه‏اى از آن حضرت ( ع )

خدا را سپاس ، در حالى كه نه از رحمت او نوميدم ، نه از نعمتش بى‏بهره‏ام و نه از آمرزش او مأيوسم و نه از پرستش او سر بر تافته‏ام . خداوندى ، كه رحمت او همواره برجاست و نعمتش را زوال نباشد و دنيا سرايى است ، كه ناپايدارى مقدر اوست . مردمش از آنجا رخت برخواهند بست . هم شيرين و گواراست و هم سبز و خرّم . خواستاران خود را زود مى‏يابد و مى‏ربايد . هركه در او بنگرد ، دلش را مى‏فريبد . پس هر توشه نيكو ، كه ميسّر است ، برگيريد و قدم به راه سفر نهيد . در دنيا بيش از آنچه شما را بسنده است مخواهيد و بيش از آنچه به شما داده است طلب مكنيد .

ارسال برای دوستان

پخش اخبار زنده