نهج البلاغه

[ 113 ]

46 سخنى از آن حضرت ( ع ) هنگامى كه به قصد شام سفر مى‏كرد

بارخدايا ، به تو پناه مى‏برم از سختى سفر و از اندوه بازگشت . و به تو پناه مى‏برم ،

از اينكه به هنگام بازگشت بينم كه به زن و فرزند يا داراييم آسيبى رسيده باشد . بار خدايا ، در اين سفر تو همراه من هستى و جانشين مرد مسافر در ميان خاندانش نيز ،

تويى . كسى جز تو نتواند كه اين دو مهم را كفايت كند . زيرا آنكه جانشين مسافر است ، در خانه ، همسفر او نتواند بود و آنكه همسفر اوست ، چگونه جانشين او در خانه تواند شد .

من مى‏گويم : ابتداى اين كلام از رسول الله ( ص ) روايت شده و امير المؤمنين با عباراتى در نهايت بلاغت آن را پى گرفته و به نيكوترين وجهى به پايان رسانيده است . سخن او از « لا يجمعها » است تا آخر .

ارسال برای دوستان

پخش اخبار زنده

پربیننده ترین خبرها