نهج البلاغه

6 سخنى از آن حضرت ( ع )

آنگاه كه به او گفتند ، از تعقيب طلحه و زبير باز ايستد و بسيج نبرد با ايشان نكند .

به خدا سوگند ، كه من همانند آن كفتار نيستم ، كه با آواز كوبيدن سنگ و چوب در كنامش ، به خوابش كنند ، تا بر در كنام رسند و صيادانش ، بفريب ، به دام اندازند . ( 1 ) بلكه به پايمردى يارانى كه روى به حق دارند ، روى برتافتگان از حق را فرو مى‏كوبم .

[ 55 ]

و به مدد كسانى كه گوش به فرمان من نهاده‏اند ، شورشگرانى را كه همواره در حق من ترديد مى‏ورزيده‏اند ، مى‏زنم . و اين شيوه من است ، تا مرگم فرا رسد . سوگند به خدا ،

كه از آن زمان كه رسول اللّه ( صلى اللّه عليه و آله ) رخت به سراى ديگر برده است تا به امروز ، مرا از حقم بازداشته‏اند و ديگرى را بر من برترى داده‏اند و برگزيده‏اند .

ارسال برای دوستان

پخش اخبار زنده