نهج البلاغه

63 خطبه‏اى از آن حضرت ( ع )

از خداى بترسيد ، اى بندگان خداى . و پيش از آنكه مرگتان فرا رسد دست به اعمال صالح زنيد و با نعمت ناپايدار دنيا ، ثواب ابدى آخرت را به دست آوريد . بار سفر بربنديد ، كه اين سفر را به اصرار از شما خواهند . مهياى مرگ باشيد ، كه بر سرتان سايه افكنده است . از آن جماعت باشيد ، كه چون بر آنان بانگ زنند بيدار مى‏شوند و مى‏دانند ، كه دنيا جاى درنگ نيست . از اين رو ، دنيا را داده‏اند و آخرت را به عوض

[ 131 ]

گرفته‏اند . خداوند سبحان شما را به عبث نيافريده و به هر حال خود رها نكرده است .

ميان شما و نعمت بهشت و آتش دوزخ فاصله‏اى جز مرگ نيست ، مرگى كه بى‏ترديد آمدنى است . و چه كوتاه است مدت عمر تو ، زيرا از گذشت لحظه‏اى ، مى‏كاهد و از رفتن ساعتى ، بنيادش درهم مى‏ريزد . غايبى كه گذشت شب و روز به اصرار فرا مى‏خوانندش شتابان بازخواهد گشت . قاصدى كه با بشارت رستگارى يا تهديد شوربختى از راه مى‏رسد ، سزاوار است ، كه با نيكوترين توشه پذيرايش شوى . [ پس ،

از اين جهان توشه آخرت برداريد تا خود را از عقوبت روز جزا در امان نگه داريد . ] بنده‏اى از پروردگار خود مى‏ترسد ، كه خود به اصلاح حال خويش پردازد و پيش از مرگ توبه كند و بر خواهشهاى نفس خود پيروز گردد . زيرا اجل چهره فرو پوشيده و آرزوها فريبنده و شيطان مهيا و در كمين است تا گناهان را در چشم او بيارايد و به ارتكاب معاصى برانگيزاندش . شيطان آدمى را به توبه اميدوار سازد و او ، بدين وسوسه ، هر بار توبه را به تأخير اندازد ، تا بناگهان مرگ بر او هجوم آورد ، در حالى كه ، از خيال مرگ غافل است . اى حسرتا بر كسى كه دستخوش غفلت گردد و روز قيامت زندگى دنيوى او بر ضد او گواهى دهد و زيستن در اين جهان او را به شقاوت كشاند . از خداوند سبحان مى‏خواهم ، كه ما و شما را در زمره كسانى قرار دهد كه نعمت دنيا سرمستشان نمى‏سازد و هيچ هدفى آنان را از فرمانبردارى پروردگارشان باز نمى‏دارد و مرگ سبب پشيمانى و اندوهشان نمى‏شود .

ارسال برای دوستان

پخش اخبار زنده