نهج البلاغه

[ 147 ]

76 سخنى از آن حضرت ( ع )

بنى اميه از ميراث محمد ( ص ) اندكى را به من مى‏دهند ، چونان اندك شيرى كه به بچه شتر دهند . به خدا سوگند ، اگر زنده بمانم آنان را پراكنده سازم و به دور افكنم ،

آنسان ، كه قصاب پاره‏اى از جگر يا شكنبه خاك‏آلود را به دور مى‏افكند .

من مى‏گويم : « ليفوّقوننى » ، يعنى مال را اندك اندك به من مى‏رسانند . و « فواق الناقة » يعنى آن را يكبار شيردادن . و « وذام » جمع « وذمه » است . و آن پاره جگر يا شكنبه‏اى است كه بر روى خاك افتاده و قصاب آن را به دور مى‏اندازد .

ارسال برای دوستان

پخش اخبار زنده