نهج البلاغه

8 سخنى از آن حضرت ( ع )

مقصودش زبير است ، در حالى كه ، مقتضى چنين سخنى بود .

مى‏گويد كه با دستش بيعت كرده و با دلش بيعت نكرده . دست بيعت فراپيش آورد و مدعى شد كه در دل چيز ديگرى نهان داشته . اگر در ادعاى خود بر حق است ،

بايد دليل بياورد و گرنه ، به جمع ياران من كه از آنان دورى گزيده است بازگردد .

ارسال برای دوستان

پخش اخبار زنده