عليالصباح به من بادهي شبانه دهد
کجا کسيکه مرا مژدهي چمانه دهد
نشان به کوي مغان و مي مغانه دهد
ز دوستان و عزيزان که باشد آنکه مرا
بدر گريزد و تن در شرابخانه دهد
خوشا کسيکه چو رندان ز خانه وقت سحر
به شمع و شاهد و چنگ و دف و چغانه دهد
غلام دولت آنم که هرچه بستاند
نتيجه عيش خوش و عمر جاودانه دهد
ز غم پناه به مي بر که مي به خاصيت
فريب مردم نادان بدين فسانه دهد
مرو به عشوهي زاهد ز ره که او دايم
که او هميشه ترا پند عاقلانه دهد
به اعتقاد شنو پند سودمند عبيد