در دلم نور تو چو در سر چشم
اي منور به روي تو هر چشم
روي تو جلوه کرده بر هر چشم
هر دم از حسن تو دگر رنگي
تا به رويت کند منور چشم
مه چو خورشيد جويدت هر روز
خاک پايت چو سرمه اندر چشم
دست صدقم کشد به ميل نياز
هر نفس ميکند مصور چشم
به خيال تو خانهي دل را
دل به خون جگر کند تر چشم
تا مرا در غم تو با لب خشک
همچو سيلش شود مکدر چشم
هر که را آب چشم بهر تو نيست
بکشم، بارم ار نهي بر چشم
بچشم، زهرم ار کني در جام
خمر عشق تو بود و ساغر چشم
دل چو مست مي محبت شد
اي مه لاله روي عبهر چشم
از سر ناز در چمن روزي
بهر تو نرگس مزور چشم
هست در باغ همچو من بيمار
هم ز روي تو خوب منظر چشم
هم ز چشم تو خوب منظر روي
گر گشايد به روي ديگر چشم
هر که دل در تو بست بي بصر است
اين دل همچو خانه را در چشم
پرده بر وي فروگذار که هست