من زار ز عشق يار مينالم
گر عيب کني که زار مينالم
بي دلبر گل عذار مينالم
بلبل چو بديد گل بنالد، من
دلسوزتر از هزار مينالم
از عشق گل رخش به صد دستان
چون فاخته بر چنار مينالم
بيقامت همچو سرو او دايم
باريک شدم چو تار مينالم
در چنگ فراق آهنين پنجه
گويند فغان مدار، مينالم
گرچه به نصيحتم خردمندان
ميجوشم و زار زار مينالم
چون ديگ پرآب بر سر آتش
از دست تو اي نگار مينالم
چون چنگ فغانم اختياري نيست
دور از تو ربابوار مينالم
تا همچو نيم دهان نهي بر لب