تا من دمي برآرم اندر کنار جانان
اي مرغ صبح بشکن ناقوس پاسبانان
کان ماه رو نترسد ز آواز صبح خوانان
در خواب کن زماني آسودگان شب را
گل را چه قدر باشد در دست باغبانان
اي کاشکي رقيبان دانند قيمت تو
کز گله گرگ راند همچو سگ شبانان
کار رقيب مسکين خود بيش ازين چه باشد
اينجا به کار نايد تدبير کاردانان
در عشق صبر بايد تا وصل رو نمايد
پيراهن تعشق جز بر تن جوانان
پيران کار ديده گفتند راست نايد
کو چون مگس نترسد از آستين فشانان
لب بر لب چو شکر آن را شود ميسر
آن کو به گرد کويت ميگشت شعر خوانان
رفت از جفاي خصمان سرگشته گرد عالم
«خفته خبر ندارد سر بر کنار جانان»
ز افغان سيف اي جان شبها ميان کويت