(١)
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
(٢)
فرمان خدا (براى مجازات مشركان و مجرمان،) فرا رسيده است; براى آن عجله نكنيد! منزه و
برتر است خداوند از آنچه همتاى او قرارمىدهند!
(٣)
فرشتگان را با روح (الهى) بفرمانش بر هر كس از بندگانش بخواهد نازل مىكند; (و به آنها
دستور مىدهد) كه مردم را انذار كنيد; (و بگوييد:) معبودى جز من نيست; از (مخالفت دستور)
من، بپرهيزيد!
(٤)
آسمانها و زمين را بحق آفريد; او برتر است از اينكه همتايى براى او قرار مىدهند!
(٥)
انسان را از نطفه بىارزشى آفريد; و سرانجام (او موجودى فصيح، و) مدافع آشكار از خويشتن
گرديد!
(٦)
و چهارپايان را آفريد; در حالى كه در آنها، براى شما وسيله پوشش، و منافع ديگرى است; و از
گوشت آنها مىخوريد!
(٧)
و در آنها براى شما زينت و شكوه است به هنگامى كه آنها را به استراحتگاهشان بازمىگردانيد،
و هنگامى كه (صبحگاهان) به صحرا مىفرستيد!
(٨)
آنها بارهاى سنگين شما را به شهرى حمل مىكنند كه جز با مشقت زياد، به آن نمىرسيديد;
پروردگارتان رؤوف و رحيم است (كه اين وسايل حيات را در اختيارتان قرار داده)!
(٩)
همچنين اسبها و استرهاو الاغها را آفريد; تا بر آنها سوار شويد و زينت شما باشد، و چيزهايى
مىآفريند كه نمىدانيد.
(١٠)
و بر خداست كه راه راست را (به بندگان) نشان دهد; اما بعضى از راهها بيراهه است! و اگر خدا
بخواهد، همه شما را (به اجبار) هدايت مىكند (;ولى اجبار سودى ندارد).
(١١)
او كسى است كه از آسمان، آبى فرستاد، كه نوشيدن شما از آن است; و (همچنين) گياهان و
درختانى كه حيوانات خود را در آن به چرا مىبريد، نيز از آن است.
(١٢)
خداوند با آن (آب باران)، براى شما زراعت و زيتون و نخل و انگور، و از همه ميوهها مىروياند;
مسلما در اين، نشانه روشنى براى انديشمندان است.
(١٣)
او شب و روز و خورشيد و ماه را مسخر شما ساخت; و ستارگان نيز به فرمان او مسخر شمايند;
در اين، نشانههايى است (از عظمت خدا،) براى گروهى كه عقل خود را به كار مىگيرند!
(١٤)
(علاوه بر اين،) مخلوقاتى را كه در زمين به رنگهاى گوناگون آفريده نيز مسخر (فرمان شما)
ساخت; در اين، نشانه روشنى است براى گروهى كه متذكر مىشوند!
(١٥)
او كسى است كه دريا را مسخر (شما) ساخت تا از آن، گوشت تازه بخوريد; و زيورى براى
پوشيدن (مانند مرواريد) از آن استخراج كنيد; و كشتيها را مىبينى كه سينه دريا را
مىشكافند تا شما (به تجارت پردازيد و) از فضل خدا بهره گيريد; شايد شكر نعمتهاى او را بجا
آوريد!
(١٦)
و در زمين، كوههاى ثابت و محكمى افكند تا لرزش آن را نسبت به شما بگيرد; و نهرها و
راههايى ايجاد كرد، تا هدايت شويد.
(١٧)
و (نيز) علاماتى قرار داد; و (شب هنگام) به وسيله ستارگان هدايت مىشوند.
(١٨)
آيا كسى كه (اين گونه مخلوقات را) مىآفريند، همچون كسى است كه نمىآفريند؟! آيا متذكر
نمىشويد؟!
(١٩)
و اگر نعمتهاى خدا را بشماريد، هرگز نمىتوانيد آنها را احصا كنيد; خداوند بخشنده و مهربان
است!
(٢٠)
خداوند آنچه را پنهان مىداريد و آنچه را آشكار مىسازيد، مىداند.