(١)
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
(٢)
حمد مخصوص خدايى است كه اين كتاب (آسمانى) را بر بنده (برگزيده)اش نازل كرد، و هيچ
گونه كژى در آن قرار نداد...
(٣)
در حالى كه ثابت و مستقيم و نگاهبان كتابهاى (آسمانى) ديگر است; تا (بدكاران را) از عذاب
شديد او بترساند; و مؤمنانى را كه كارهاى شايسته انجام مىدهند، بشارت دهد كه پاداش
نيكويى براى آنهاست...
(٤)
(همان بهشت برين) كه جاودانه در آن خواهند ماند!
(٥)
و (نيز) آنها را كه گفتند: «خداوند، فرزندى (براى خود) انتخاب كرده است»، انذار كند.
(٦)
نه آنها (هرگز) به اين سخن يقين دارند، و نه پدرانشان! سخن بزرگى از دهانشان خارج
مىشود! آنها فقط دروغ مىگويند!
(٧)
ج832)گويى مىخواهى بخاطر اعمال آنان، خود را از غم و اندوه هلاك كنى اگر به اين گفتار
ايمان نياورند!
(٨)
ما آنچه را روى زمين است زينت آن قرار داديم، تا آنها را بيازماييم كه كدامينشان بهتر عمل
مىكنند!
(٩)
(ولى) اين زرق و برقها پايدار نيست، و ما (سرانجام) قشر روى زمين را خاك بى گياهى قرار
مىدهيم!
(١٠)
آيا گمان كردى اصحاب كهف و رقيم از آيات عجيب ما بودند؟!
(١١)
« زمانى را به خاطر بياور كه آن جوانان به غار پناه بردند، و گفتند: «پروردگارا! ما را از سوى
خودت رحمتى عطا كن، و راه نجاتى براى ما فراهم ساز!»
(١٢)
ما (پرده خواب را) در غار بر گوششان زديم، و سالها در خواب فرو رفتند.
(١٣)
سپس آنان را برانگيختيم تا بدانيم (و اين امر آشكار گردد كه) كدام يك از آن دو گروه، مدت
خواب خود را بهتر حساب كردهاند.
(١٤)
ما داستان آنان را بحق براى تو بازگو مىكنيم; آنها جوانانى بودند كه به پروردگارشان ايمان
آوردند، و ما بر هدايتشان افزوديم.
(١٥)
و دلهايشان را محكم ساختيم در آن موقع كه قيام كردند و گفتند: «پروردگار ما، پروردگار
آسمانها و زمين است; هرگز غير او معبودى را نمىخوانيم; كه اگر چنين كنيم، سخنى بگزاف
گفتهايم.
(١٦)
اين قوم ما هستند كه معبودهايى جز خدا انتخاب كردهاند; چرا دليل آشكارى (بر اين كار)
نمىآورند؟! و چه كسى ظالمتر است از آن كس كه بر خدا دروغ ببندد؟!»
(١٧)
و (به آنها گفتيم:) هنگامى كه از آنان و آنچه جز خدا مىپرستند كنارهگيرى كرديد، به غار
پناه بريد; كه پروردگارتان (سايه) رحمتش را بر شما مىگستراند; و در اين امر، آرامشى ب
شما فراهم مىسازد!
(١٨)
و (اگر در آنجا بودى) خورشيد را مىديدى كه به هنگام طلوع، به سمت راست غارشان متمايل
مىگردد; و به هنگام غروب، به سمت چپ; و آنها در محل وسيعى از آن (غار) قرار داشتند; اين
از آيات خداست! هر كس را خدا هدايت كند، هدايت يافته واقعى اوست; و هر كس را گمراه
نمايد، هرگز ولى و راهنمايى براى او نخواهى يافت!
(١٩)
و (اگر به آنها نگاه مىكردى) مىپنداشتى بيدارند; در حالى كه در خواب فرو رفته بودند! و ما
آنها را به سمت راست و چپ ميگردانديم (تا بدنشان سالم بماند). و سگ آنها دستهاى خود را
بر دهانه غار گشوده بود (و نگهبانى مىكرد). اگر نگاهشان مىكردى، از آنان مىگريختى; و سر
تا پاى تو از ترس و وحشت پر مىشد!
(٢٠)
اينگونه آنها را (از خواب) برانگيختيم تا از يكديگر سؤال كنند; يكى از آنها گفت: «چه مدت
خوابيديد؟!» گفتند: «يك روز، يا بخشى از يك روز!» (و چون نتوانستند مدت خوابشان را دقيقا
بدانند) گفتند: «پروردگارتان از مدت خوابتان آگاهتر است! اكنون يك نفر از خودتان را با اين
سكهاى كه داريد به شهر بفرستيد، تا بنگرد كدام يك از آنها غذاى پاكيزهترى دارند، و مقدارى
از آن براى روزى شما بياورد. اما بايد دقت كند، و هيچ كس را از وضع شما آگاه نسازد...