(١)
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
(٢)
اى مردم! از (عذاب) پروردگارتان بترسيد، كه زلزله رستاخيز امر عظيمى است!
(٣)
روزى كه آن را مىبينيد، (آنچنان وحشت سراپاى همه را فرامىگيرد كه) هر مادر شيردهى،
كودك شيرخوارش را فراموش مىكند; و هر باردارى جنين خود را بر زمين مىنهد; و مردم را
مست مىبينى، در حالى كه مست نيستند; ولى عذاب خدا شديد است!
(٤)
گروهى از مردم، بدون هيچ علم و دانشى، به مجادله درباره خدا برمىخيزند; و از هر شيطان
سركشى پيروى مىكنند.
(٥)
بر او نوشته شده كه هر كس ولايتش را بر گردن نهد، بطور مسلم گمراهش مىسازد، و به آتش
سوزان راهنماييش مىكند!
(٦)
اى مردم! اگر در رستاخيز شك داريد، (به اين نكته توجه كنيد كه:) ما شما را از خاك آفريديم،
سپس از نطفه، و بعد از خون بسته شده، سپس از «مضغه» ( چيزى شبيه گوشت جويده شده)،
كه بعضى داراى شكل و خلقت است و بعضى بدون شكل; تا براى شما روشن سازيم (كه بر هر
چيز قادريم)! و جنينهايى را كه بخواهيم تا مدت معينى در رحم (مادران) قرارمىدهيم; (و
آنچه را بخواهيم ساقظ مىكنيم;)بعد شما را بصورت طفل بيرون مىآوريم; سپس هدف اين
است كه به حد رشد وبلوغ خويش برسيد. در اين ميان بعضى از شما مىميرند; و بعضى آن قدر
عمر مىكنند كه به بدترين مرحله زندگى (و پيرى) مىرسند; آنچنان كه بعد از علم و آگاهى،
چيزى نمىدانند! (از سوى ديگر،) زمين را (در فصل زمستان) خشك و مرده مىبينى، اما
هنگامى كه آب باران بر آن فرو مىفرستيم، به حركت درمىآيد و مىرويد; و از هر نوع گياهان
زيبا مىروياند!
(٧)
اين بخاطر آن است كه (بدانيد) خداوند حق است; و اوست كه مردگان را زنده مىكند; و بر هر
چيزى تواناست.
(٨)
و اينكه رستاخيز آمدنى است، و شكى در آن نيست; و خداوند تمام كسانى را كه در قبرها
هستند زنده مىكند.
(٩)
و گروهى از مردم، بدون هيچ دانش و هيچ هدايت و كتاب روشنى بخشى، درباره خدا مجادله
مىكنند!
(١٠)
آنها با تكبر و بىاعتنايى (نسبت به سخنان الهى)، مىخواهند مردم را از راه خدا گمراه سازند!
براى آنان در دنيا رسوايى است; و در قيامت، عذاب سوزان به آنها مىچشانيم!
(١١)
(و به آنان مىگوييم:) اين در برابر چيزى است كه دستهايتان از پيش براى شما فرستاده; و
خداوند هرگز به بندگان ظلم نمىكند!
(١٢)
بعضى از مردم خدا را تنها با زبان مىپرستند (و ايمان قلبيشان بسيار ضعيف است); همين كه
(دنيا به آنها رو كند و نفع و) خيرى به آنان برسد، حالت اطمينان پيدا مىكنند; اما اگر
مصيبتى براى امتحان به آنها برسد، دگرگون مىشوند (و به كفر رومىآورند)! (به اين ترتيب)
هم دنيا را از دست دادهاند، و هم آخرت را; و اين همان خسران و زيان آشكار است!
(١٣)
او جز خدا كسى را مىخواند كه نه زيانى به او مىرساند، و نه سودى; اين همان گمراهى بسيار
عميق است.
(١٤)
او كسى را مىخواند كه زيانش از نفعش نزديكتر است; چه بد مولا و ياورى، و چه بد مونس و
معاشرى!
(١٥)
خداوند كسانى را كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام دادهاند، در باغهايى از بهشت وارد
مىكند كه نهرها زير درختانش جارى است; (آرى،) خدا هر چه را اراده كند انجام مىدهد!
(١٦)
هر كس گمان مىكند كه خدا پيامبرش را در دنيا و آخرت يارى نخواهد كرد (و از اين نظر
عصبانى است، هر كارى از دستش ساخته است بكند)، ريسمانى به سقف خانه خود بياويزد، و
خود را حلق آويز و نفس خود را قطع كند (و تا لبه پرتگاه مرگ پيش رود); ببيند آيا اين كار
خشم او را فرو مىنشاند؟!
(١٧)
اين گونه ما آن ( قرآن) را بصورت آيات روشنى نازل كرديم; و خداوند هر كس را بخواهد
هدايت مىكند.
(١٨)
مسلما كسانى كه ايمان آوردهاند، و يهود و صابئان ( ستارهپرستان) و نصارى و مجوس و
مشركان، خداوند در ميان آنان روز قيامت داورى مىكند; (و حق را از باطل جدا مىسازد;)
خداوند بر هر چيز گواه (و از همه چيز آگاه) است.
(١٩)
آيا نديدى كه تمام كسانى كه در آسمانها و كسانى كه در زمينند براى خدا سجده مىكنند؟! و
(همچنين) خورشيد و ماه و ستارگان و كوهها و درختان و جنبندگان، و بسيارى از مردم! اما
بسيارى (ابا دارند، و) فرمان عذاب درباره آنان حتمى است; و هر كس را خدا خوار كند، كسى او
را گرامى نخواهد داشت! خداوند هر كار را بخواهد (و صلاح بداند) انجام مىدهد!
(٢٠)
اينان دو گروهند كه درباره پروردگارشان به مخاصمه و جدال پرداختند; كسانى كه كافر شدند،
لباسهايى از آتش براى آنها بريده شده، و مايع سوزان و جوشان بر سرشان ريخته مىشود;