(١)
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
(٣)
آنها كه در نمازشان خشوع دارند;
(٤)
و آنها كه از لغو و بيهودگى روىگردانند;
(٥)
و آنها كه زكات را انجام مىدهند;
(٦)
و آنها كه دامان خود را (از آلودهشدن به بىعفتى) حفظ مىكنند;
(٧)
تنها آميزش جنسى با همسران و كنيزانشان دارند، كه در بهرهگيرى از آنان ملامت نمىشوند;
(٨)
و كسانى كه غير از اين طريق را طلب كنند، تجاوزگرند!
(٩)
و آنها كه امانتها و عهد خود را رعايت مىكنند;
(١٠)
و آنها كه بر نمازهايشان مواظبت مىنمايند;
(١١)
(آرى،) آنها وارثانند!
(١٢)
(وارثانى) كه بهشت برين را ارث مىبرند، و جاودانه در آن خواهند ماند!
(١٣)
و ما انسان را از عصارهاى از گل آفريديم;
(١٤)
سپس او را نطفهاى در قرارگاه مطمئن ( رحم) قرار داديم;
(١٥)
سپس نطفه را بصورت علقه ( خون بسته)، و علقه را بصورت مضغه ( چيزى شبيه گوشت
جويده شده)، و مضغه را بصورت استخوانهايى درآورديم; و بر استخوانها گوشت پوشانديم;
سپس آن را آفرينش تازهاى داديم; پس بزرگ است خدايى كه بهترين آفرينندگان است!
(١٦)
سپس شما بعد از آن مىميريد;
(١٧)
سپس در روز قيامت برانگيخته مىشويد!
(١٨)
ما بر بالاى سر شما هفت راه ( طبقات هفتگانه آسمان) قرار داديم; و ما (هرگز) از خلق (خود)
غافل نبودهايم!
(١٩)
و از آسمان، آبى به اندازه معين نازل كرديم; و آن را در زمين (در جايگاه مخصوصى) ساكن
نموديم; و ما بر از بين بردن آن كاملا قادريم!
(٢٠)
سپس بوسيله آن باغهايى از درختان نخل و انگور براى شما ايجاد كرديم; باغهايى كه در آن
ميوههاى بسيار است; و از آن ميخوريد!