(١)
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
(٢)
ستايش مخصوص خداوندى است آفريننده آسمانها و زمين، كه فرشتگان را رسولانى قرار داد
داراى بالهاى دوگانه و سهگانه و چهارگانه، او هر چه بخواهد در آفرينش مىافزايد، و او بر هر
چيزى تواناست!
(٣)
هر رحمتى را خدا به روى مردم بگشايد، كسى نمىتواند جلو آن را بگيرد; و هر چه را امساك
كند، كسى غير از او قادر به فرستادن آن نيست; و او عزيز و حكيم است!
(٤)
اى مردم! به ياد آوريد نعمت خدا را بر شما; آيا آفرينندهاى جز خدا هست كه شما را از آسمان
و زمين روزى دهد؟! هيچ معبودى جز او نيست; با اين حال چگونه به سوى باطل منحرف
مىشويد؟!
(٥)
اگر تو را تكذيب كنند (غم مخور، موضوع تازهاى نيست) پيامبران پيش از تو نيز تكذيب شدند;
و همه كارها بسوى خدا بازمىگردد.
(٦)
اى مردم! وعده خداوند حق است; مبادا زندگى دنيا شما را بفريبد، و مبادا شيطان شما را
فريب دهد و به (كرم) خدا مغرور سازد!
(٧)
البته شيطان دشمن شماست، پس او را دشمن بدانيد; او فقط حزبش را به اين دعوت مىكند
كه اهل آتش سوزان (جهنم) باشند!
(٨)
كسانى كه راه كفر پيش گرفتند، براى آنان عذابى سخت است; و كسانى كه ايمان آوردند و
كارهاى شايسته انجام دادند، آمرزش و پاداش بزرگ از آن آنهاست!
(٩)
آيا كسى كه عمل بدش براى او آراسته شده و آن را خوب و زيبا مىبيند (همانند كسى است كه
واقع را آنچنان كه هست مىيابد)؟! خداوند هر كس را بخواهد گمراه مى سازد و هر كس را
بخواهد هدايت مىكند; پس جانت به خاطر شدت تاسف بر آنان از دست نرود; خداوند به آنچه
انجام مىدهند داناست!
(١٠)
خداوند كسى است كه بادها را فرستاد تا ابرهايى را به حركت درآورند; سپس ما اين ابرها را به
سوى زمين مردهاى رانديم و به وسيله آن، زمين را پس از مردنش زنده مىكنيم; رستاخيز نيز
همين گونه است!
(١١)
كسى كه خواهان عزت است (بايد از خدا بخواهد چرا كه) تمام عزت براى خداست; سخنان
پاكيزه به سوى او صعود مىكند، و عمل صالح را بالا مىبرد; و آنها كه نقشههاى بد مىكشند،
عذاب سختى براى آنهاست و مكر (و تلاش افسادگرانه) آنان نابود مىشود (و به جايى نمىرسد)
!
(١٢)
خداوند شما را از خاكى آفريد، سپس از نطفهاى; سپس شما را بصورت زوجهايى قرار داد; هيچ
جنس مادهاى باردار نمىشود و وضع حمل نمىكند مگر به علم او، و هيچ كس عمر طولانى
نمىكند، يا از عمرش كاسته نمىشود مگر اينكه در كتاب (علم خداوند) ثبت است; اينها همه
براى خداوند آسان است.
(١٣)
دو دريا يكسان نيستند: اين يكى دريايى است كه آبش گوارا و شيرين و نوشيدنش خوشگوار
است، و آن يكى شور و تلخ و گلوگير; (اما) از هر دو گوشتى تازه مى خوريد و وسايل زينتى
استخراج كرده مىپوشيد; و كشتيها را در آن مىبينى كه آنها را مىشكافند (و به سوى مقصد
پيش مىروند) تا از فضل خداوند بهرهگيريد، و شايد شكر (نعمتهاى او را) بجا آوريد!
(١٤)
او شب را در روز داخل مىكند و روز را در شب; و خورشيد و ماه را مسخر (شما) كرده، هر يك
تا سرآمد معينى به حركت خود ادامه مىدهد; اين است خداوند، پروردگار شما; حاكميت (در
سراسر عالم) از آن اوست: و كسانى را كه جز او مىخوانيد (و مىپرستيد) حتى به اندازه پوست
نازك هسته خرما مالك نيستند!
(١٥)
اگر آنها را بخوانيد صداى شما را نمىشنوند، و اگر بشنوند به شما پاسخ نمىگويند; و روز
قيامت، شرك (و پرستش) شما را منكر مىشوند، و هيچ كس مانند (خداوند آگاه و) خبير تو را
(از حقايق) با خبر نمىسازد!
(١٦)
اى مردم شما (همگى) نيازمند به خدائيد; تنها خداوند است كه بىنياز و شايسته هرگونه حمد
و ستايش است!
(١٧)
اگر بخواهد شما را مىبرد و خلق جديدى مىآورد;
(١٨)
و اين براى خداوند مشكل نيست!
(١٩)
هيچ گنهكارى بار گناه ديگرى را بر دوش نمىكشد; و اگر شخص سنگينبارى ديگرى را براى
حمل گناه خود بخواند، چيزى از آن را بر دوش نخواهد گرفت، هر چند از نزديكان او باشد! تو
فقط كسانى را بيممىدهى كه از پروردگار خود در پنهانى مىترسند و نماز را برپا مىدارند; و هر
كس پاكى (و تقوا) پيشه كند، نتيجه آن به خودش بازمىگردد; و بازگشت (همگان) به سوى
خداست!
(٢٠)
و نابينا و بينا هرگز برابر نيستند،