قرآن

سوره: الشعراء
(١)
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
(٢)
يس.
(٣)
سوگند به قرآن حكيم.
(٤)
كه تو قطعا از رسولان (خداوند) هستى،
(٥)
بر راهى راست (قرار دارى);
(٦)
اين قرآنى است كه از سوى خداوند عزيز و رحيم نازل شده است
(٧)
تا قومى را بيم دهى كه پدرانشان انذار نشدند، از اين رو آنان غافلند!
(٨)
فرمان (الهى) درباره بيشتر آنها تحقق يافته، به همين جهت ايمان نمى‏آورند!
(٩)
ما در گردنهاى آنان غلهايى قرار داديم كه تا چانه‏ها ادامه دارد و سرهاى آنان را به بالا نگاه داشته است!
(١٠)
و در پيش روى آنان سدى قرار داديم، و در پشت سرشان سدى; و چشمانشان را پوشانده‏ايم، لذا نمى‏بينند!
(١١)
براى آنان يكسان است: چه انذارشان كنى يا نكنى، ايمان نمى‏آورند!
(١٢)
تو فقط كسى را انذار مى‏كنى كه از اين يادآورى (الهى) پيروى كند و از خداوند رحمان در نهان بترسد; چنين كسى را به آمرزش و پاداشى پرارزش بشارت ده!
(١٣)
به يقين ما مردگان را زنده مى‏كنيم و آنچه را از پيش فرستاده‏اند و تمام آثار آنها را مى نويسيم; و همه چيز را در كتاب آشكار كننده‏اى برشمرده‏ايم!
(١٤)
و براى آنها، اصحاب قريه (انطاكيه) را مثال بزن هنگامى كه فرستادگان خدا به سوى آنان آمدند;
(١٥)
هنگامى كه دو نفر از رسولان را بسوى آنها فرستاديم، اما آنان رسولان (ما) را تكذيب كردند; پس براى تقويت آن دو، شخص سومى فرستاديم، آنها همگى گفتند: «ما فرستادگان (خدا) به سوى شما هستيم!»
(١٦)
اما آنان (در جواب) گفتند: «شما جز بشرى همانند ما نيستيد، و خداوند رحمان چيزى نازل نكرده، شما فقط دروغ مى‏گوييد!»
(١٧)
(رسولان ما) گفتند: «پروردگار ما آگاه است كه ما قطعا فرستادگان (او) به سوى شما هستيم،
(١٨)
و بر عهده ما چيزى جز ابلاغ آشكار نيست!»
(١٩)
آنان گفتند: «ما شما را به فال بد گرفته‏ايم (و وجود شما را شوم مى‏دانيم)، و اگر (از اين سخنان) دست برنداريد شما را سنگسار خواهيم كرد و شكنجه دردناكى از ما به شما خواهد رسيد!
(٢٠)
(رسولان) گفتند: «شومى شما از خودتان است اگر درست بينديشيد، بلكه شما گروهى اسرافكاريد!»

پخش اخبار زنده