(١)
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
(٣)
اين كتابى است كه از سوى خداوند رحمان و رحيم نازل شده است;
(٤)
كتابى كه آياتش هر مطلبى را در جاى خود بازگو كرده، در حالى كه فصيح و گوياست براى
جمعيتى كه آگاهند!
(٥)
قرآنى كه بشارت دهنده و بيم دهنده است; ولى بيشتر آنان روى گردان شدند; از اين رو چيزى
نمىشنوند!
(٦)
آنها گفتند: «قلبهاى ما نسبت به آنچه ما را به آن دعوت مىكنى در پوششهايى قرار گرفته و
در گوشهاى ما سنگينى است، و ميان ما و تو حجابى وجود دارد; پس تو بدنبال عمل خود باش،
ما هم براى خود عمل مىكنيم!»
(٧)
بگو: من فقط انسانى مثل شما هستم; اين حقيقت بر من وحى مىشود كه معبود شما معبودى
يگانه است; پس تمام توجه خويش را به او كنيد و از وى آمرزش طلبيد; واى بر مشركان!
(٨)
همانها كه زكات را نمىپردازند، و آخرت را منكرند!
(٩)
اما كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام دادند، پاداشى دائمى دارند!
(١٠)
بگو: آيا شما به آن كس كه زمين را در دو روز آفريد كافر هستيد و براى او همانندهايى
قرارمىدهيد؟! او پروردگار جهانيان است!
(١١)
او در زمين كوههاى استوارى قرار داد و بركاتى در آن آفريد و مواد غذايى آن را مقدر فرمود، -
ينها همه در چهار روز بود- درست به اندازه نياز تقاضا كنندگان!
(١٢)
سپس به آفرينش آسمان پرداخت، در حالى كه بصورت دود بود; به آن و به زمين دستور داد:
سخللّهبه وجود آييد (و شكل گيريد)، خواه از روى اطاعت و خواه اكراه!» آنها گفتند: «ما از روى
طاعت مىآييم (و شكل مىگيريم)!»
(١٣)
در اين هنگام آنها را بصورت هفت آسمان در دو روز آفريد، و در هر آسمانى كار آن (آسمان) را
وحى (و مقرر) فرمود، و آسمان پايين را با چراغهايى ( ستارگان) زينت بخشيديم، و (با شهابها
از رخنه شياطين) حفظ كرديم، اين است تقدير خداوند توانا و دانا!
(١٤)
اگر آنها روىگردان شوند، بگو: من شما را از صاعقهاى همانند صاعقه عاد و ثمود مىترسانم!
(١٥)
در آن هنگام كه رسولان از پيش رو و پشت سر (و از هر سو) به سراغشان آمدند (و آنان را
دعوت كردند) كه جز خدا را نپرستيد آنها گفتند: «اگر پروردگار ما مىخواست فرشتگانى نازل
مىكرد; از اين رو ما به آنچه شما مبعوث به آن هستيد كافريم!»
(١٦)
اما قوم عاد بناحق در زمين تكبر ورزيدند و گفتند: «چه كسى از ما نيرومندتر است؟!»آيا
نمىدانستند خداوندى كه آنان را آفريده از آنها قويتر است؟ و (به خاطر اين پندار) پيوسته
آيات ما را انكار مىكردند.
(١٧)
سرانجام تندبادى شديد و هولانگيز و سرد و سخت در روزهايى شوم و پرغبار بر آنها
فرستاديم تا عذاب خواركننده را در زندگى دنيا به آنها بچشانيم; و عذاب آخرت از آن هم
خواركنندهتر است، و (از هيچ طرف) يارى نمىشوند!
(١٨)
اما ثمود را هدايت كرديم، ولى آنها نابينايى را بر هدايت ترجيح دادند; به همين جهت صاعقه
-آن عذاب خواركننده- به خاطر اعمالى كه انجام مىدادند آنها را فروگرفت!
(١٩)
و كسانى را كه ايمان آوردند و پرهيزگار بودند نجات بخشيديم!
(٢٠)
به خاطر بياوريد روزى را كه دشمنان خدا را جمع كرده به سوى دوزخ مىبرند،و صفوف پيشين
را نگه مىدارند (تا صفهاى بعد به آنها ملحق شوند!)