(١)
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
(٣)
اين كتاب از سوى خداوند عزيز و حكيم نازل شده است!
(٤)
بىشك در آسمانها و زمين نشانههاى (فراوانى) براى مؤمنان وجود دارد;
(٥)
و نيز در آفرينش شما و جنبندگانى كه (در سراسر زمين) پراكنده ساخته، نشانههايى است
براى جمعيتى كه اهل يقينند.
(٦)
و نيز در آمد و شد شب و روز، و رزق (و بارانى) كه خداوند از آسمان نازل كرده و بوسيله آن
زمين را بعد از مردنش حيات بخشيده و همچنين در وزش بادها، نشانههاى روشنى است براى
گروهى كه اهل تفكرند!
(٧)
اينها آيات خداوند است كه ما آن را بحق بر تو تلاوت مىكنيم; اگر آنها به اين آيات ايمان
نياورند، به كدام سخن بعد از سخن خدا و آياتش ايمان مىآورند؟!
(٨)
واى بر هر دروغگوى گنهكار...
(٩)
كه پيوسته آيات خدا را مىشنود كه بر او تلاوت مىشود، اما از روى تكبر اصرار بر مخالفت
دارد; گويى اصلا آن را هيچ نشنيده است; چنين كسى را به عذابى دردناك بشارت ده!
(١٠)
و هرگاه از بعضى آيات ما آگاه شود، آن را به باد استهزا مىگيرد; براى آنان عذاب
خواركنندهاى است!
(١١)
و پشت سرشان دوزخ است; و هرگز آنچه رابه دست آوردهاند آنها را (از عذاب الهى) رهايى
نمىبخشد، و نه اوليايى كه غير از خدا براى خود برگزيدند (مايه نجاتشان خواهند بود); و
عذاب بزرگى براى آنهاست!
(١٢)
اين (قرآن) مايه هدايت است، و كسانى كه به آيات پروردگارشان كافر شدند، عذابى سخت و
دردناك دارند!
(١٣)
خداوند همان كسى است كه دريا را مسخر شما كرد تا كشتيها بفرمانش در آن حركت كنند و
بتوانند از فضل او بهره گيريد، و شايد شكر نعمتهايش را بجا آوريد!
(١٤)
او آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است همه را از سوى خودش مسخر شما ساخته; در اين
نشانههاى (مهمى) است براى كسانى كه انديشه مىكنند!
(١٥)
به مؤمنان بگو: «كسانى را كه اميد به ايام الله ( روز رستاخيز) ندارند مورد عفو قرار دهند تا
خداوند هر قومى را به اعمالى كه انجام مىدادند جزا دهد»!
(١٦)
هر كس كار شايستهاى بجا آورد، براى خود بجا آورده است; و كسى كه كار بد مىكند، به زيان
خود اوست; سپس همه شما به سوى پروردگارتان بازگردانده مىشويد!
(١٧)
ما بنى اسرائيل را كتاب (آسمانى) و حكومت و نبوت بخشيديم و از روزيهاى پاكيزه به آنها عطا
كرديم و آنان را بر جهانيان (و مردم عصر خويش) برترى بخشيديم;
(١٨)
و دلايل روشنى از امر نبوت و شريعت در اختيارشان قرار داديم; آنها اختلاف نكردند مگر بعد
از علم و آگاهى; و اين اختلاف بخاطر ستم و برترىجويى آنان بود; اما پروردگارت روز قيامت در
ميان آنها در آنچه اختلاف داشتند داورى مىكند.
(١٩)
سپس تو را بر شريعت و آيين حقى قرار داديم; از آن پيروى كن و از هوسهاى كسانى كه آگاهى
ندارند پيروى مكن!
(٢٠)
آنها هرگز نمىتوانند تو را در برابر خداوند بىنياز كنند (و از عذابش برهانند); و ظالمان يار و
ياور يكديگرند، اما خداوند يار و ياور پرهيزگاران است!