قرآن

سوره: الدخان
(١)
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
(٢)
قيامت نزديك شد و ماه از هم شكافت!
(٣)
و هرگاه نشانه و معجزه‏اى را ببينند روى گردانده، مى‏گويند: «اين سحرى مستمر است‏»!
(٤)
آنها (آيات خدا را) تكذيب كردند و از هواى نفسشان پيروى نمودند; و هر امرى قرارگاهى دارد!
(٥)
به اندازه كافى براى بازداشتن از بديها اخبار (انبيا و امتهاى پيشين) به آنان رسيده است!
(٦)
اين آيات، حكمت بالغه الهى است; اما انذارها (براى افراد لجوج) فايده نمى‏دهد!
(٧)
بنابر اين از آنها روى بگردان، و روزى را به ياد آور كه دعوت كننده الهى مردم را به امر وحشتناكى دعوت مى‏كند (دعوت به حساب اعمال)!
(٨)
آنان در حالى كه چشمهايشان از شدت وحشت به زير افتاده، همچون ملخهاى پراكنده از قبرها خارج مى‏شوند،
(٩)
در حالى كه (بر اثر وحشت و اضطراب) بسوى اين دعوت كننده گردن مى‏كشند; كافران مى‏گويند: «امروز روز سخت و دردناكى است!»
(١٠)
پيش از آنها قوم نوح تكذيب كردند، (آرى) بنده ما (نوح) را تكذيب كرده و گفتند: «او ديوانه است!» و (با انواع آزارها از ادامه رسالتش) بازداشته شد.
(١١)
او به درگاه پروردگار عرضه داشت:«من مغلوب (اين قوم طغيانگر) شده‏ام، انتقام مرا از آنها بگير!»
(١٢)
در اين هنگام درهاى آسمان را با آبى فراوان و پى‏درپى گشوديم;
(١٣)
و زمين را شكافتيم و چشمه‏هاى زيادى بيرون فرستاديم; و اين دو آب به اندازه مقدر با هم درآميختند (و درياى وحشتناكى شد)!
(١٤)
و او را بر مركبى از الواح و ميخهايى ساخته شده سوار كرديم;
(١٥)
مركبى كه زير نظر ما حركت مى‏كرد! اين كيفرى بود براى كسانى كه (به او) كافر شده بودند!
(١٦)
ما اين ماجرا را بعنوان نشانه‏اى در ميان امتها باقى گذارديم; آيا كسى هست كه پند گيرد؟!
(١٧)
(اكنون بنگريد) عذاب و انذارهاى من چگونه بود!
(١٨)
ما قرآن را براى تذكر آسان ساختيم; آيا كسى هست كه متذكر شود؟!
(١٩)
قوم عاد (نيز پيامبر خود را) تكذيب كردند; پس (ببينيد) عذاب و انذارهاى من چگونه بود!
(٢٠)
ما تندباد وحشتناك و سردى را در يك روز شوم مستمر بر آنان فرستاديم...

پخش اخبار زنده