(١)
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
(٥)
و به او «بيان» را آموخت.
(٦)
خورشيد و ماه با حساب منظمى مىگردند،
(٧)
و گياه و درخت براى او سجده مىكنند!
(٨)
و آسمان را برافراشت، و ميزان و قانون (در آن) گذاشت،
(٩)
تا در ميزان طغيان نكنيد (و از مسير عدالت منحرف نشويد)،
(١٠)
و وزن را بر اساس عدل برپا داريد و ميزان را كم نگذاريد!
(١١)
زمين را براى خلايق آفريد،
(١٢)
كه در آن ميوهها و نخلهاى پرشكوفه است،
(١٣)
و دانههايى كه همراه با ساقه و برگى است كه بصورت كاه درمىآيد، و گياهان خوشبو!
(١٤)
پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مىكنيد (شما اى گروه جن و انس)؟!
(١٥)
انسان را از گل خشكيدهاى همچون سفال آفريد،
(١٦)
و جن را از شعلههاى مختلط و متحرك آتش خلق كرد!
(١٧)
پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مىكنيد؟!
(١٨)
او پروردگار دو مشرق و پروردگار دو مغرب است!
(١٩)
پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مىكنيد؟!
(٢٠)
دو درياى مختلف (شور و شيرين، گرم و سرد) را در كنار هم قرار داد، در حالى كه با هم تماس
دارند;