قرآن

سوره: المجادلة
(١)
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
(٢)
ن، سوگند به قلم و آنچه مينويسند،
(٣)
كه به نعمت پروردگارت تو مجنون نيستى،
(٤)
و براى تو پاداشى عظيم و هميشگى است!
(٥)
و تو اخلاق عظيم و برجسته‏اى دارى!
(٦)
و بزودى تو مى‏بينى و آنان نيز مى‏بينند،
(٧)
كه كدام يك از شما مجنونند!
(٨)
پروردگارت بهتر از هر كس مى‏داند چه كسى از راه او گمراه شده، و هدايت‏يافتگان را نيز بهتر مى‏شناسد!
(٩)
حال كه چنين است از تكذيب‏كنندگان اطاعت مكن!
(١٠)
آنها دوست دارند نرمش نشان دهى تا آنها (هم) نرمش نشان دهند (نرمشى توام با انحراف از مسير حق)!
(١١)
و از كسى كه بسيار سوگند ياد مى‏كند و پست است اطاعت مكن،
(١٢)
كسى كه بسيار عيبجوست و به سخن چينى آمد و شد مى‏كند،
(١٣)
و بسيار مانع كار خير، و متجاوز و گناهكار است;
(١٤)
علاوه بر اينها كينه توز و پرخور و خشن و بدنام است!
(١٥)
مبادا بخاطر اينكه صاحب مال و فرزندان فراوان است (از او پيروى كنى)!
(١٦)
هنگامى كه آيات ما بر او خوانده مى‏شود مى‏گويد: «اينها افسانه‏هاى خرافى پيشينيان است! س‏ذللّه
(١٧)
(ولى) ما بزودى بر بينى او علامت و داغ ننگ مى‏نهيم!
(١٨)
ما آنها را آزموديم، همان گونه كه «صاحبان باغ‏» را آزمايش كرديم، هنگامى كه سوگند ياد كردند كه ميوه‏هاى باغ را صبحگاهان (دور از چشم مستمندان) بچينند.
(١٩)
و هيچ از آن استثنا نكنند;
(٢٠)
اما عذابى فراگير (شب هنگام) بر (تمام) باغ آنها فرود آمد در حالى كه همه در خواب بودند،

پخش اخبار زنده