قرآن

سوره: الحشر
(١)
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
(٢)
(روز رستاخيز) روزى است كه مسلما واقع مى‏شود!
(٣)
چه روز واقع شدنى!
(٤)
و تو چه مى‏دانى آن روز واقع شدنى چيست؟!
(٥)
قوم «ثمود» و «عاد» عذاب كوبنده الهى را انكار كردند (و نتيجه شومش را ديدند)!
(٦)
اما قوم «ثمود» با عذابى سركش هلاك شدند!
(٧)
و اما قوم «عاد» با تندبادى طغيانگر و سرد و پرصدا به هلاكت رسيدند،
(٨)
(خداوند) اين تندباد بنيان‏كن را هفت شب و هشت روز پى در پى بر آنها مسلط ساخت، (و اگر آنجا بودى) مى‏ديدى كه آن قوم همچون تنه‏هاى پوسيده و تو خالى درختان نخل در ميان اين تند باد روى زمين افتاده و هلاك شده‏اند!
(٩)
آيا كسى از آنها را باقى مى‏بينى؟!
(١٠)
و فرعون و كسانى كه پيش از او بودند و همچنين اهل شهرهاى زير و رو شده (قوم لوط) مرتكب گناهان بزرگ شدند،
(١١)
و با فرستاده پروردگارشان مخالفت كردند; و خداوند (نيز) آنها را به عذاب شديدى گرفتار ساخت!
(١٢)
و هنگامى كه آب طغيان كرد، ما شما را سوار بر كشتى كرديم،
(١٣)
تا آن را وسيله تذكرى براى شما قرار دهيم و گوشهاى شنوا آن را دريابد و بفهمد.
(١٤)
به محض اينكه يك بار در «صور» دميده شود،
(١٥)
و زمين و كوه‏ها از جا برداشته شوند و يكباره در هم كوبيده و متلاشى گردند،
(١٦)
در آن روز «واقعه عظيم‏» روى مى‏دهد،
(١٧)
و آسمان از هم مى‏شكافد و سست مى‏گردد و فرومى‏ريزد!
(١٨)
فرشتگان در اطراف آسمان قرارمى‏گيرند (و براى انجام ماموريتها آماده مى‏شوند); و آن روز عرش پروردگارت را هشت فرشته بر فراز همه آنها حمل مى‏كنند!
(١٩)
در آن روز همگى به پيشگاه خدا عرضه مى‏شويد و چيزى از كارهاى شما پنهان نمى‏ماند!
(٢٠)
پس كسى كه نامه اعمالش را به دست راستش دهند (از شدت شادى و مباهات) فرياد مى‏زند كه: «(اى اهل محشر!) نامه اعمال مرا بگيريد و بخوانيد!

پخش اخبار زنده