(١)
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
(٢)
تقاضاكنندهاى تقاضاى عذابى كرد كه واقع شد!
(٣)
اين عذاب مخصوص كافران است، و هيچ كس نمىتواند آن را دفع كند،
(٤)
از سوى خداوند ذى المعارج ( خداوندى كه فرشتگانش بر آسمانها صعود و عروج مىكنند)!
(٥)
فرشتگان و روح ( فرشته مقرب خداوند) بسوى او عروج مىكنند در آن روزى كه مقدارش
پنجاه هزار سال است!
(٧)
زيرا آنها آن روز را دور مىبينند،
(٨)
و ما آن را نزديك مىبينيم!
(٩)
همان روز كه آسمان همچون فلز گداخته مىشود،
(١٠)
و كوهها مانند پشم رنگين متلاشى خواهد بود،
(١١)
و هيچ دوست صميمى سراغ دوستش را نمىگيرد!
(١٢)
آنها را نشانشان مىدهند (ولى هر كس گرفتار كار خويشتن است)، چنان است كه گنهكار
دوست مىدارد فرزندان خود را در برابر عذاب آن روز فدا كند،
(١٤)
و قبيلهاش را كه هميشه از او حمايت مىكرد،
(١٥)
و همه مردم روى زمين را تا مايه نجاتش گردند;
(١٦)
اما هرگز چنين نيست (كه با اينها بتوان نجات يافت، آرى) شعلههاى سوزان آتش است،
(١٧)
دست و پاو پوست سر را مىكند و مىبرد!
(١٨)
و كسانى را كه به فرمان خدا پشت كردند صدا مىزند،
(١٩)
و (همچنين آنها كه) اموال را جمع و ذخيره كردند!
(٢٠)
به يقين انسان حريص و كمطاقت آفريده شده است،