(١)
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
(٢)
بگو: به من وحى شده است كه جمعى از جن به سخنانم گوش فرادادهاند، سپس گفتهاند: «ما
قرآن عجيبى شنيدهايم...
(٣)
كه به راه راست هدايت مىكند، پس ما به آن ايمان آوردهايم و هرگز كسى را شريك
پروردگارمان قرارنمىدهيم!
(٤)
و اينكه بلند است مقام باعظمت پروردگار ما، و او هرگز براى خود همسر و فرزندى انتخاب
نكرده است!
(٥)
و اينكه سفيه ما (ابليس) درباره خداوند سخنان ناروا مىگفت!
(٦)
و اينكه ما گمان مىكرديم كه انس و جن هرگز بر خدا دروغ نمىبندند!
(٧)
و اينكه مردانى از بشر به مردانى از جن پناه مىبردند، و آنها سبب افزايش گمراهى و طغيانشان
مىشدند!
(٨)
و اينكه آنها گمان كردند -همانگونه كه شما گمان مىكرديد- كه خداوند هرگز كسى را (به
نبوت )مبعوث نمىكند!
(٩)
و اينكه ما آسمان را جستجو كرديم و همه را پر از محافظان قوى و تيرهاى شهاب يافتيم!
(١٠)
و اينكه ما پيش از اين به استراق سمع در آسمانها مىنشستيم; اما اكنون هر كس بخواهد
استراق سمع كند، شهابى را در كمين خود مىيابد!
(١١)
و اينكه (با اين اوضاع) ما نمىدانيم آيا اراده شرى درباره اهل زمين شده يا پروردگارشان
خواسته است آنان را هدايت كند؟!
(١٢)
و اينكه در ميان ما، افرادى صالح و افرادى غير صالحند; و ما گروههاى متفاوتى هستيم!
(١٣)
و اينكه ما يقين داريم هرگز نمىتوانيم بر اراده خداوند در زمين غالب شويم و نمىتوانيم از
(پنجه قدرت) او بگريزيم!
(١٤)
و اينكه ما هنگامى كه هدايت قرآن را شنيديم به آن ايمان آورديم; و هر كس به پروردگارش
ايمان بياورد، نه از نقصان مىترسد و نه از ظلم!
(١٥)
و اينكه گروهى از ما مسلمان و گروهى ظالمند; هر كس اسلام را اختيار كند راه راست را
برگزيده است،
(١٦)
و اما ظالمان آتشگيره و هيزم دوزخند!
(١٧)
و اينكه اگر آنها ( جن و انس) در راه (ايمان) استقامت ورزند، با آب فراوان سيرابشان مىكنيم!
(١٨)
هدف اين است كه ما آنها را با اين نعمت فراوان بيازماييم; و هر كس از ياد پروردگارش روى
گرداند، او را به عذاب شديد و فزايندهاى گرفتار مىسازد!
(١٩)
و اينكه مساجد از آن خداست، پس هيچ كس را با خدا نخوانيد!
(٢٠)
و اينكه هنگامى كه بنده خدا ( محمد (ص)) به عبادت برمىخاست و او را مىخواند، گروهى
پيرامون او بشدت ازدحام مىكردند!»