قرآن

سوره: الطلاق
(١)
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
(٢)
سوگند به روز قيامت،
(٣)
و سوگند به (نفس لوامه و) وجدان بيدار و ملامتگر (كه رستاخيز حق است)!
(٤)
آيا انسان مى‏پندارد كه هرگز استخوانهاى او را جمع نخواهيم كرد؟!
(٥)
آرى قادريم كه (حتى خطوط سر) انگشتان او را موزون و مرتب كنيم!
(٦)
(انسان شك در معاد ندارد) بلكه او مى‏خواهد (آزاد باشد و بدون ترس از دادگاه قيامت) در تمام عمر گناه كند!
(٧)
(از اين رو) مى‏پرسد: «قيامت كى خواهد بود»!
(٨)
(بگو:) در آن هنگام كه چشمها از شدت وحشت به گردش درآيد،
(٩)
و ماه بى‏نور گردد،
(١٠)
و خورشيد و ماه يك جا جمع شوند،
(١١)
آن روز انسان مى‏گويد: «راه فرار كجاست؟!»
(١٢)
هرگز چنين نيست، راه فرار و پناهگاهى وجود ندارد!
(١٣)
آن روز قرارگاه نهايى تنها بسوى پروردگار تو است;
(١٤)
و در آن روز انسان را از تمام كارهايى كه از پيش يا پس فرستاده آگاه مى‏كنند!
(١٥)
بلكه انسان خودش از وضع خود آگاه است،
(١٦)
هر چند (در ظاهر) براى خود عذرهايى بتراشد!
(١٧)
زبانت را بخاطر عجله براى خواندن آن ( قرآن) حركت مده،
(١٨)
چرا كه جمع‏كردن و خواندن آن بر عهده ماست!
(١٩)
پس هر گاه آن را خوانديم، از خواندن آن پيروى كن!
(٢٠)
سپس بيان و (توضيح) آن (نيز) بر عهده ماست!

پخش اخبار زنده