(١)
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
(٢)
در آن هنگام كه خورشيد در هم پيچيده شود،
(٣)
و در آن هنگام كه ستارگان بىفروغ شوند،
(٤)
و در آن هنگام كه كوهها به حركت درآيند،
(٥)
و در آن هنگام كه باارزشترين اموال به دست فراموشى سپرده شود،
(٦)
و در آن هنگام كه وحوش جمع شوند،
(٧)
و در آن هنگام كه درياها برافروخته شوند،
(٨)
و در آن هنگام كه هر كس با همسان خود قرين گردد،
(٩)
و در آن هنگام كه از دختران زنده به گور شده سؤال شود:
(١٠)
به كدامين گناه كشته شدند؟!
(١١)
و در آن هنگام كه نامههاى اعمال گشوده شود،
(١٢)
و در آن هنگام كه پرده از روى آسمان برگرفته شود،
(١٣)
و در آن هنگام كه دوزخ شعلهور گردد،
(١٤)
و در آن هنگام كه بهشت نزديك شود،
(١٥)
(آرى در آن هنگام) هر كس مىداند چه چيزى را آماده كرده است!
(١٦)
سوگند به ستارگانى كه بازمىگردند،
(١٧)
حركت مىكنند و از ديدهها پنهان مىشوند،
(١٨)
و قسم به شب، هنگامى كه پشت كند و به آخر رسد،
(١٩)
و به صبح، هنگامى كه تنفس كند،
(٢٠)
كه اين (قرآن) كلام فرستاده بزرگوارى است ( جبرئيل امين)