(١)
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
(٣)
آنان كه وقتى براى خود پيمانه مىكنند، حق خود را بطور كامل مىگيرند;
(٤)
اما هنگامى كه مىخواهند براى ديگران پيمانه يا وزن كنند، كم مىگذارند!
(٥)
آيا آنها گمان نمىكنند كه برانگيخته مىشوند،
(٧)
روزى كه مردم در پيشگاه پروردگار جهانيان مىايستند.
(٨)
چنين نيست كه آنها (درباره قيامت) مىپندارند، به يقين نامه اعمال بدكاران در «سجين»
است!
(٩)
تو چه مىدانى «سجين» چيست؟
(١٠)
نامهاى است رقم زده شده و سرنوشتى است حتمى!
(١١)
واى در آن روز بر تكذيبكنندگان!
(١٢)
همانها كه روز جزا را انكار مىكنند.
(١٣)
تنها كسى آن را انكار مىكند كه متجاوز و گنهكار است!
(١٤)
(همان كسى كه) وقتى آيات ما بر او خوانده مىشود مىگويد: «اين افسانههاى پيشينيان است!;
سذللّه
(١٥)
چنين نيست كه آنها مىپندارند، بلكه اعمالشان چون زنگارى بر دلهايشان نشسته است!
(١٦)
چنين نيست كه مىپندارند، بلكه آنها در آن روز از پروردگارشان محجوبند!
(١٧)
سپس آنها به يقين وارد دوزخ مىشوند!
(١٨)
بعد به آنها گفته مىشود: «اين همان چيزى است كه آن را انكار مىكرديد!»
(١٩)
چنان نيست كه آنها (درباره معاد) مىپندارند، بلكه نامه اعمال نيكان در «عليين» است!
(٢٠)
و تو چه مىدانى «عليين» چيست!