(١)
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
(٢)
در آن هنگام كه آسمان ( كرات آسمانى) شكافته شود،
(٣)
و تسليم فرمان پروردگارش شود -و سزاوار است چنين باشد-
(٤)
و در آن هنگام كه زمين گسترده شود،
(٥)
و آنچه در درون دارد بيرون افكنده و خالى شود،
(٦)
و تسليم فرمان پروردگارش گردد -و شايسته است كه چنين باشد-
(٧)
اى انسان! تو با تلاش و رنج بسوى پروردگارت مىروى و او را ملاقات خواهى كرد!
(٨)
پس كسى كه نامه اعمالش به دست راستش داده شود،
(٩)
بزودى حساب آسانى براى او مىشود،
(١٠)
و خوشحال به اهل و خانوادهاش بازمىگردد.
(١١)
و اما كسى كه نامه اعمالش به پشت سرش داده شود،
(١٢)
بزودى فرياد مىزند واى بر من كه هلاك شدم!
(١٣)
و در شعلههاى سوزان آتش مىسوزد.
(١٤)
چرا كه او در ميان خانوادهاش پيوسته (از كفر و گناه خود) مسرور بود!
(١٥)
او گمان مىكرد هرگز بازگشت نمىكند!
(١٦)
آرى، پروردگارش نسبت به او بينا بود (و اعمالش را براى حساب ثبت كرد)!
(١٨)
و سوگند به شب و آنچه را جمعآورى مىكند،
(١٩)
و سوگند به ماه آنگاه كه بدر كامل مىشود،
(٢٠)
كه همه شما پيوسته از حالى به حال ديگر منتقل مىشويد (تا به كمال برسيد).