(١)
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
(٥)
و به شب، هنگامى كه (به سوى روشنايى روز) حركت مىكند سوگند (كه پروردگارت در كمين
ظالمان است)!
(٦)
آيا در آنچه گفته شد، سوگند مهمى براى صاحبان خرد نيست؟!
(٧)
آيا نديدى پروردگارت با قوم «عاد» چه كرد؟!
(٨)
و با آن شهر «ارم» باعظمت،
(٩)
همان شهرى كه مانندش در شهرها آفريده نشده بود!
(١٠)
و قوم «ثمود» كه صخرههاى عظيم را از (كنار) دره مىبريدند (و از آن خانه و كاخ مىساختند)!
(١١)
و فرعونى كه قدرتمند و شكنجهگر بود،
(١٢)
همان اقوامى كه در شهرها طغيان كردند،
(١٣)
و فساد فراوان در آنها به بار آوردند;
(١٤)
به همين سبب خداوند تازيانه عذاب را بر آنان فرو ريخت!
(١٥)
به يقين پروردگار تو در كمينگاه (ستمگران) است!
(١٦)
اما انسان هنگامى كه پروردگارش او را براى آزمايش، اكرام مىكند و نعمت مىبخشد (مغرور
مىشود و) مىگويد: «پروردگارم مرا گرامى داشته است!»
(١٧)
و اما هنگامى كه براى امتحان، روزيش را بر او تنگ مىگيرد (مايوس مىشود و) مىگويد:
سخللّهپروردگارم مرا خوار كرده است!»
(١٨)
چنان نيست كه شما مىپنداريد; شما يتيمان را گرامى نمىداريد،
(١٩)
و يكديگر را بر اطعام مستمندان تشويق نمىكنيد،
(٢٠)
و ميراث را (از راه مشروع و نامشروع) جمع كرده مىخوريد،