قرآن

سوره: عبس
(١)
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
(٢)
قسم به اين شهر مقدس ( مكه)،
(٣)
شهرى كه تو در آن ساكنى،
(٤)
و قسم به پدر و فرزندش ( ابراهيم خليل و فرزندش اسماعيل ذبيح)،
(٥)
كه ما انسان را در رنج آفريديم (و زندگى او پر از رنجهاست)!
(٦)
آيا او گمان مى‏كند كه هيچ كس نمى‏تواند بر او دست يابد؟!
(٧)
مى‏گويد: «مال زيادى را (در كارهاى خير) نابود كرده‏ام!»
(٨)
آيا (انسان) گمان مى‏كند هيچ كس او را نديده (كه عمل خيرى انجام نداده) است؟!
(٩)
آيا براى او دو چشم قرار نداديم،
(١٠)
و يك زبان و دو لب؟!
(١١)
و او را به راه خير و شر هدايت كرديم!
(١٢)
ولى او از آن گردنه مهم نگذشت!
(١٣)
و تو نمى‏دانى آن گردنه چيست!
(١٤)
آزادكردن برده‏اى،
(١٥)
يا غذا دادن در روز گرسنگى...
(١٦)
يتيمى از خويشاوندان،
(١٧)
يا مستمندى خاك‏نشين را،
(١٨)
سپس از كسانى باشد كه ايمان آورده و يكديگر را به شكيبايى و رحمت توصيه مى‏كنند!
(١٩)
آنها «اصحاب اليمين‏»اند (كه نامه اعمالشان را به دست راستشان مى‏دهند)!
(٢٠)
و كسانى كه آيات ما را انكار كرده‏اند افرادى شومند (كه نامه اعمالشان به دست چپشان داده مى‏شود).

پخش اخبار زنده