(٢١)
معبودهايى را كه غير از خدا مىخوانند، چيزى را خلق نمىكنند; بلكه خودشان هم مخلوقند!
(٢٢)
آنها مردگانى هستند كه هرگز استعداد حيات ندارند; و نمىدانند (عبادتكنندگانشان) در چه
زمانى محشور مىشوند!
(٢٣)
معبود شما خداوند يگانه است; اما كسانى كه به آخرت ايمان نمىآورند، دلهايشان (حق را)
انكار مىكند و مستكبرند.
(٢٤)
قطعا خداوند از آنچه پنهان مىدارند و آنچه آشكار مىسازند با خبر است; او مستكبران را
دوست نمىدارد!
(٢٥)
و هنگامى كه به آنها گفته شود: «پروردگار شما چه نازل كرده است؟» مىگويند: «اينها (وحى
الهى نيست;) همان افسانههاى دروغين پيشينيان است!»
(٢٦)
آنها بايد روز قيامت، (هم) بار گناهان خود را بطور كامل بر دوش كشند; و هم سهمى از گناهان
كسانى كه بخاطر جهل، گمراهشان مىسازند! بدانيد آنها بار سنگين بدى بر دوش مىكشند!
(٢٧)
كسانى كه قبل از ايشان بودند (نيز) از اين توطئهها داشتند; ولى خداوند به سراغ شالوده
(زندگى) آنها رفت; و آن را از اساس ويران كرد; و سقف از بالا بر سرشان فرو ريخت; و عذاب
(الهى) از آن جايى كه نمىدانستند به سراغشان آمد!
(٢٨)
سپس روز قيامت خدا آنها را رسوا مىسازد; و مىگويد: «شريكانى كه شما براى من ساختيد، و
بخاطر آنها با ديگران دشمنى مىكرديد، كجا هستيد؟!» (در اين هنگام،) كسانى كه به آنها علم
داده شده مىگويند: «رسوايى و بدبختى، امروز بر كافران است!»
(٢٩)
همانها كه فرشتگان (مرگ) روحشان را مىگيرند در حالى كه به خود ظلم كرده بودند! در اين
موقع آنها تسليم مىشوند (و بدروغ مىگويند:) ما كار بدى انجام نمىداديم! آرى، خداوند به
آنچه انجام مىداديد عالم است!
(٣٠)
(به آنها گفته مىشود:) اكنون از درهاى جهنم وارد شويد در حالى كه جاودانه در آن خواهيد
بود! چه جاى بدى است جايگاه مستكبران!
(٣١)
(ولى هنگامى كه) به پرهيزگاران گفته مىشد: «پروردگار شما چه چيز نازل كرده است؟»
مىگفتند: «خير (و سعادت)» (آرى،) براى كسانى كه نيكى كردند، در اين دنيا نيكى است; و
سراى آخرت از آن هم بهتر است; و چه خوب است سراى پرهيزگاران!
(٣٢)
باغهايى از بهشت جاويدان است كه همگى وارد آن مىشوند; نهرها از زير درختانش مىگذرد;
هر چه بخواهند در آنجا هست; خداوند پرهيزگاران را چنين پاداش مىدهد!
(٣٣)
همانها كه فرشتگان (مرگ) روحشان را مىگيرند در حالى كه پاك و پاكيزهاند; به آنها
مىگويند: «سلام بر شما! وارد بهشت شويد به خاطر اعمالى كه انجام مىداديد!»
(٣٤)
آيا آنها انتظارى جز اين دارند كه فرشتگان (قبض ارواح) به سراغشان بيايند، يا فرمان
پروردگارت (براى مجازاتشان) فرا رسد (آنگاه توبه كنند؟! ولى توبه آنها در آن زمان بى اثر
است! آرى،) كسانى كه پيش از ايشان بودند نيز چنين كردند! خداوند به آنها ستم نكرد; ولى
آنان به خويشتن ستم مىنمودند!
(٣٥)
و سرانجام بديهاى اعمالشان به آنها رسيد; و آنچه را (از وعدههاى عذاب) استهزا مىكردند، بر
آنان وارد شد.
(٣٦)
مشركان گفتند: «اگر خدا مىخواست، نه ما و نه پدران ما، غير او را پرستش نمىكرديم; و
چيزى را بدون اجازه او حرام نمىساختيم!» (آرى،) كسانى كه پيش از ايشان بودند نيز همين
كارها را انجام دادند; ولى آيا پيامبران وظيفهاى جز ابلاغ آشكار دارند؟!
(٣٧)
ما در هر امتى رسولى برانگيختيم كه: «خداى يكتا را بپرستيد; و از طاغوت اجتناب كنيد!»
خداوند گروهى را هدايت كرد; و گروهى ضلالت و گمراهى دامانشان را گرفت; پس در روى زمين
بگرديد و ببينيد عاقبت تكذيبكنندگان چگونه بود!
(٣٨)
هر قدر بر هدايت آنها حريص باشى، (سودى ندارد; چرا) كه خداوند كسى را كه گمراه ساخت،
هدايت نمىكند; و آنها ياورانى نخواهند داشت!
(٣٩)
آنها سوگندهاى شديد به خدا ياد كردند كه: «هرگز خداوند كسى را كه مىميرد، برنمىانگيزد!
سذللّه آرى، اين وعده قطعى خداست (كه همه مردگان را براى جزا بازمىگرداند); ولى بيشتر
مردم نمىدانند!
(٤٠)
هدف اين است كه آنچه را در آن اختلاف داشتند، براى آنها روشن سازد; و كسانى كه منكر
شدند، بدانند دروغ مىگفتند!