(٢١)
و (نيز) درختى را كه از طور سينا مىرويد ( درخت زيتون)، و از آن روغن و «نان خورش» براى
خورندگان فراهم مىگردد (آفريديم)!
(٢٢)
و براى شما در چهارپايان عبرتى است; از آنچه در درون آنهاست ( از شير) شما را سيراب
مىكنيم; و براى شما در آنها منافع بسيارى است; و از گوشت آنها مىخوريد;
(٢٣)
و بر آنها و بر كشتيها سوار مىشويد!
(٢٤)
و ما نوح را بسوى قومش فرستاديم; او به آنها گفت: «اى قوم من! خداوند يكتا را بپرستيد، كه
جز او معبودى براى شما نيست! آيا (از پرستش بتها) پرهيز نمىكنيد؟!
(٢٥)
جمعيت اشرافى (و مغرور) از قوم نوح كه كافر بودند گفتند: «اين مرد جز بشرى همچون شما
نيست، كه مىخواهد بر شما برترى جويد! اگر خدا مىخواست (پيامبرى بفرستد) فرشتگانى
نازل مىكرد; ما چنين چيزى را هرگز در نياكان خود نشنيدهايم!
(٢٦)
او فقط مردى است كه به نوعى جنون مبتلاست! پس مدتى درباره او صبر كنيد (تا مرگش فرا
رسد، يا از اين بيمارى رهايى يابد!)»
(٢٧)
(نوح) گفت: «پروردگارا! مرا در برابر تكذيبهاى آنان يارى كن!»
(٢٨)
ما به نوح وحى كرديم كه: «كشتى را در حضور ما، و مطابق وحى ما بساز. و هنگامى كه فرمان
ما (براى غرق آنان) فرا رسد، و آب از تنور بجوشد (كه نشانه فرا رسيدن طوفان است)، از هر
يك از انواع حيوانات يك جفت در كشتى سوار كن; و همچنين خانوادهات را، مگر آنانى كه قبلا
وعده هلاكشان داده شده ( همسر و فرزند كافرت); و ديگر درباره ستمگران با من سخن مگو،
كه آنان همگى هلاك خواهند شد.
(٢٩)
و هنگامى كه تو و همه كسانى كه با تو هستند بر كشتى سوار شديد، بگو: «ستايش براى
خدايى است كه ما را از قوم ستمگر نجات بخشيد!»
(٣٠)
و بگو: «پروردگارا! ما را در منزلگاهى پربركت فرود آر، و تو بهترين فرودآورندگانى!»
(٣١)
(آرى،) در اين ماجرا (براى صاحبان عقل و انديشه) آيات و نشانههايى است; و ما مسلما
همگان را آزمايش مىكنيم!
(٣٢)
سپس جمعيت ديگرى را بعد از آنها به وجود آورديم.
(٣٣)
و در ميان آنان رسولى از خودشان فرستاديم كه: «خدا را بپرستيد; جز او معبودى براى شما
نيست; آيا (با اين همه، از شرك و بت پرستى) پرهيز نمىكنيد؟!»
(٣٤)
ولى اشرافيان (خودخواه) از قوم او كه كافر بودند، و ديدار آخرت را تكذيب مىكردند، و در
زندگى دنيا به آنان ناز و نعمت داده بوديم، گفتند: «اين بشرى است مثل شما; از آنچه مىخوريد
مىخورد; و از آنچه مىنوشيد مىنوشد! (پس چگونه مىتواند پيامبر باشد؟!)
(٣٥)
و اگر از بشرى همانند خودتان اطاعت كنيد، مسلما زيانكاريد.
(٣٦)
آيا او به شما وعده مىدهد هنگامى كه مرديد و خاك و استخوانهايى (پوسيده) شديد، بار
ديگر (از قبرها) بيرون آورده مىشويد؟!
(٣٧)
هيهات، هيهات از اين وعدههايى كه به شما داده مىشود!
(٣٨)
مسلما غير از اين زندگى دنياى ما، چيزى در كار نيست; پيوسته گروهى از ما مىميريم، و نسل
ديگرى جاى ما را مىگيرد; و ما هرگز برانگيخته نخواهيم شد!
(٣٩)
او فقط مردى دروغگوست كه بر خداافترا بسته; و ما هرگز به او ايمان نخواهيم آورد!»
(٤٠)
(پيامبرشان) گفت: «پروردگارا! مرا در برابر تكذيبهاى آنان يارى كن!»