اشعار

تعداد ابیات این شعر: ٤٠ شاعر: سيف فرغاني
منم يارا بدين سان اوفتاده
دلم را سوز در جان اوفتاده
غم چندين پريشان حال امروز
درين طبع پريشان اوفتاده
چو بسته زير پاي پيل ملکي
به دست اين عوانان اوفتاده
نهاده دين به يک سو و زهر سو
چو کافر در مسلمان اوفتاده
ببين در نان خلق اين کژدمان را
چو اندر گوشت کرمان اوفتاده
عوانان اندرو گويي سگانند
به سال قحط در نان اوفتاده
همه در آرزوي مال و جاهند
به چاه اندر چو کوران اوفتاده
شکم پر کرده از خمر و درين خاک
همه در گل چو مستان اوفتاده
تو اي بيچاره آنگه نان خوري سير
که از جوعي بدين سان اوفتاده،
که بيني از دهان ملک بيرون
سگان را همچو دندان اوفتاده
به جاي عنبر و مشکش کنون هست
گزنده در گريبان اوفتاده،
توانگر کز پي درويش دايم
زرش بودي ز دامان اوفتاده
ازين جامه کنان کون برهنه
که بادا سگ در ايشان اوفتاده،
بسي مردم ز سرما بر زمين‌اند
چو برف اندر زمستان اوفتاده
دريغا مکنت چندين توانگر
به دست اين گدايان اوفتاده
از انگشت سليمان رفته خاتم
ولي در دست ديوان اوفتاده
زنان را گوي در ميدان و چوگان
ز دست مرد ميدان اوفتاده
چو مرغان آمده در دام صياد
چو دانه پيش مرغان اوفتاده
به عهد اين سگان از بي‌شباني ست
رمه در دست سرحان اوفتاده
رعيت گوسپنداند، اين سگان گرگ
همه در گوسپندان اوفتاده
پلنگي چند مي‌خواهيم يا رب
درين ديوانه گرگان اوفتاده
ز دست و پاي اين گردن‌زنان است
سراسر ملک ويران اوفتاده
ايا مظلوم سرگشته که هستي
چنين محروم و حيران اوفتاده
ز جور ظالمان در شهر خويشي
به خواري چون غريبان اوفتاده
اگر صبرت بود روزي دو بيني
عوانان کشته، ميران اوفتاده
اميراني که بر تو ظلم کردند
به خواري چون اسيران اوفتاده
هر آن کو اندرين خانه مقيم است
چو ديوارش همي دان اوفتاده
جهانجويي اگر ناگه بخيزد
بسي بيني بزرگان اوفتاده
ببيني ناگهان مردان دين را
برين دنيا پرستان اوفتاده
چه مي‌دانند کار دولت اين قوم
که در دين‌اند نادان اوفتاده
به فرمان خداوند از سر تخت
خداوندان فرمان اوفتاده
کلاه عزت اندر پاي خواري
ز سرهاي عزيزان اوفتاده
به آه چون تو مظلوم افسر ملک
ز فرق تاجداران اوفتاده
گرش گردون سرير ملک باشد
برو صد ماه تابان اوفتاده
ز بالاي عمل در پستي عزل
چنين کس را همي دان اوفتاده
تو نيز اي سيف فرغاني چرايي
حزين در بيت احزان اوفتاده
برين نطع اي پياده ز اسب دولت
بسي ديدي سواران اوفتاده
هم آخر ديگري بر جاي اينان
نشسته دان و اينان اوفتاده
درين باغ اين سپيداران بي‌بر
به بادي چون درختان اوفتاده
خدا درمان فرستد مردمي را
کزين دردند نالان اوفتاده
ارسال برای دوستان

پخش اخبار زنده